...این روزها کمتر کسی از آدم می پرسد..آقا ساعت چند است ؟ یا آتش کبریتی بخواهد..میداند  یا آن را نداریم ..یا حالش را نداریم..یا از انجام هر کاری برای دیگری  واهمه داریم..

...چند ساعت وقت فراغت دارد هرروز توی باغچه خانه با گل و گیاهش ور می رود..دوستش اطراف کرج دامداری دارد.. برادر خانومش برج می سازد ..می گویند  کار با طبیعت ..کنار گل و گیاه و دام بودن ..حتی عملگی توی برج نشاط آور است ..اینطوری می گویند..

...پول نداری بیخود ترمزدستی رانکش..یک چک ساده توی گوشش بزنی پنجاه هزار تومان دیه دارد ..اگر  تازه دندانش نشکند..

...در خیابان طالقانی ( تخت جمشید سابق ) روبروی سینما پارامونت سابق ( سینما قیام فعلی ) کوچه ای هست بنام بن بست خوشبختی..

...این خوشبختی  راستی  فقط یک کوچه بن بست است  که در رو  ندارد ؟ یا محلی که عده ای با شانس و اقبالی که بشکلی آورده اند مدتی آنجا ساکن می شوند ؟..

...یا که  یک جائی بوده و هست در همین اطراف و نزدیکی ها.. جائی که هرازگاهی توی مسیرمان فقط از روی تابلواش می خوانیم : بن بست خوشبختی..و بعد تند و بی توجه از کنارش رد می شویم .. و فقط می گوئیم عجب .. چه بامزه..

...امان از این روزهای گرم..روزهای سفت و چسبناک و مثل یک آدامس کهنه.. بی مزه و کشدار..

... نسبت به هرروز دیگر از هفته ..با شنبه کمترین و با جمعه بعدی بیشترین فاصله زمانی را دارد ..برای همین است که امروز نمی تواند چندان تعریفی باشد..

...چطور می شود دولت ها طی یک برنامه ۲۰ ساله بتدریج امور را تحویل خانم ها بدهند..از دولت و مجلس و فرماندهی قوا تا ریز  و درشت کارهای دیگر..دوره آقایان صد هزار سال هم بیشتر شده است ..خسته هم شده اند ..حالا یک ده هزارسالی بشوند خانه نشین ..دنیا را خانم ها بچرخانند چطور می شود..؟

...هنوز ماه عسل تمام نشده از هم جدا شدند..عروس خانوم می گوید مهرم حلال جانم حداقل برای این دوهفته آخر خلاص.. عجب آخر و زمانه ای شده است..

...ایستاده  .. جوان تر ها مبهوت نشسته اند.. تکیه اش بر گذشته هاست  ..همه خسته اند .. پیاده  باید شد....

...امشب خودتان را به یک ساندویچ خوشمزه دعوت کنید..لازم نیست خیلی دور  بروید ..همان اطراف منزل ..حتمآ با کمی قدم زدن یک جای دنج و خوب پیدا می شود ..دور یک میز ۲ نفره هم میشود تنها نشست و یک پیتزای خوشمزه را با لذت خورد..